Vi ses

Hallo allemaal

Deze keer ben ik niet zo opgetogen als anders en dat heeft goede redenen. Na bijna 90 dagen moet ik Denemarken, het prachtige, idyllische, feeërieke, sprookjesachtige Denemarken, bijna verlaten met heel veel pijn in het hart. De laatste drie maanden wil ik met het hand op het hart gerust drie van de mooiste maanden uit mijn nog jonge leven noemen. Begin september nam ik afscheid van de dierbaarste mensen die ik heb, mijn gezin, familie en vrienden, om voor 90 dagen in een nieuw, wildvreemd land gaan te wonen, leven, … Met een bang hartje trok ik door de security op Zaventem en gooide ik nog een laatste kus naar mijn lieve lieve lieve mama en papa, de ergste tranen waren al voorbij, maar het verdriet is nooit weg gegaan, gedurende die drie maanden waren zij de 2 mensen die ik geen seconde uit mijn gedachten heb gekregen. September begon en school dus ook, ik leerde zoveel nieuwe mensen kennen op het prachtige Vejen Gymnasium. Ik werd er onthaald door fantastische leerkrachten en een hele goede directeur.. De tijd vloog er voorbij en de uren dat ik daar heb gespendeerd kan ik al niet meer tellen, noch het plezier, noch het tegen dingen op kijken… oktober ging denk ik nog sneller dan november, vakantie, uitstapjes, ik heb geen moment stil gezeten volgens mij en dat gelde ook voor de maand november. Eind november kreeg ik van al mijn plezier en uitstapjes een cadeautje terug, in mijn laatste 2 weken van mijn uitwisseling was ik ziek en daardoor minder actief.. Maar ook van die 2 weken heb ik (ondanks alles) ten volle proberen te genieten. Deze week was crazy as hell, maar goed, ik ga eens beginnen aan het echte werk, de laatste keer, dus geniet er dubbel van.

Vrijdag had ik maar 2 uur les en daarna was ik vrij voor de rest van de dag, joepie! Mijn gastmama pikte me op aan school en samen reden we naar Brørup market, ik dacht dat we naar de markt gingen zoals in Ninove of Geraardsbergen, maar helaas pindakaas dat was het helemaal niet. In Denemarken beschouwen ze de vlooienmarkt als de echte markt, dat vindt plaats in hallen en daar heb je dan verschillende standjes met zowel nieuwe, maar vooral tweedehands spullen. Normaal gezien staan er ook van alle kraampjes buiten, maar wegens het prachtige Deense weer was dat vrijdag niet het geval, dus hielden we het bij 2,3 hallen en dan gingen we ons thuis opwarmen. Ik was nog steeds ziek en voelde me nog steeds niet al te best, jammer maar helaas. In de namiddag maakte ik mijn rugzakje voor Kopenhagen klaar en daarna ook mezelf om naar Rafael zijn feestje te gaan. Maar eerst maakte ik nog het avondeten, een jummie jummie quiche met zalm en prei en dat viel goed in de smaak bij mijn gastfamilie. Ik ging even naar Rafael zijn feestje, gewoon om hallo te zeggen en eventjes te blijven uit beleefdheid en ging daarna weer naar huis en kroop in mijn bedje want in het weekend zijn we naar Kopenhagen geweest!
2016-11-18-18-45-24

montuiii

Zaterdag was iedereen ten huize Skifter-Rasmussen al vroeg uit de veren om naar het enige echte København te vertrekken. Ik was heel enthousiast, maar deed in de auto toch nog even mijn oogjes dicht. We kwamen aan in de hoofdstad van Denemarken en gingen eerst naar Kastellet, waar we ons ook parkeerden (ook al mocht dat niet, maar er was heel veel plaats binnen op dat grote plein en ook gratis, jammer voor de opzichters dus). Kastellet is een soort vestingwerk nabij het monument van de Kleine Zeemeermin. Het heeft de vorm van een vijfhoek en iedere hoek draagt de naam van een adelijke titel. In Kastellet is er een kerk, een gevangenis en een windmolen. Heel erg mooi om te zien en na het Kastellet trokken we met zijn allen naar den Lille Havnfrue aka de Kleine Zeemeermin en die is dan ook letterlijk heeeel klein! Ik zou ook perfect op een steen kunnen gaan liggen naast haar en niemand zou merken wie de echte is (ze is dus heel klein). Na de nodige foto’s en het ontwijken van een paar bendes verwilderde Chinezen, gingen we door naar Amalienborg, het paleis van koningin Margaretha en haar koninklijke familie. Het paleis wordt ook bewaakt door een garde zoals aan Buckingham palace en die soldaten hebben ook een Swiffer op hun kop! Na ons adellijke tintje aan onze tocht gingen we terug naar de auto om te verplaatsen naar een ander deel van de stad, maar echte toerist als ik ben, kon ik toch niet doorgaan zonder in Nyhavn geweest te zijn? De foto van op de postkaarten uit Denemarken en ook de banner van mijn blog, als ik daar geen foto van zou hebben, zou ik me ronduit schamen. Ik stapte dus uit de auto om het nodige fotomateriaal te schieten en daarna gingen we door naar het shopgedeelte van Kopenhagen. Op een marktplaats, aan de kerstmarkt, at ik voor de eerste keer in mijn leven een echte Deense pølse aka een hot dog… Jum, hij was heel lekker, met ketchup en remoulade en bickyajuintjes en augurkjes, jam jam dat smaakte! Daarna trokken we de Kopenhagense winkelstraten in en ik belandde als een echte toerist (want dat ben ik) in een souvenirshop, maar meer dan een patch en een sticker van Denemarken vond ik niet. We zetten onze tocht verder en keken nog wat hier en daar en we gingen ook binnen in het fenomeen “Det Gamle Apotek”, jullie denken nu waarschijnlijk al: “Waarom gaat die nu in een oude apotheek binnen?”, maar mijn lieve vrienden, die winkel is helemaal geen apotheek! Dat is een keten van kerstwinkels waar je echt ALLES, maar dan ook alles van moderne tot ultrakitsch kerstversiering kan vinden, zalig gewoon. Na de kerstfever gingen we door naar de Rundetårn, wel we.. Mijn gastpapa en 2 gastzussen hielden het voor bekeken en gingen naar een cafeetje een beetje verderop. Mijn gastmama en ik beklommen de toren en genoten van het uitzicht over het mooie Kopenhagen. Na het mooie beeld gingen we terug naar beneden en vervoegden we de rest om daarna naar de auto te gaan. We gingen naar een stad dicht bij Kopenhagen om daar de verjaardag van Susannes broer Ulrik te vieren, die werd 40 en we waren bij hem uitgenodigd op een Thaïs’ diner en we bleven ook slapen bij hem. In de avond genoten we van een echte hygge familieavond. Ik zat aan tafel naast Mie (een tante van de vrouw van Ulrik), zij was nog lerares op een Gymnasium geweest en gaf daar Frans en Duits. Perfect dus voor mij om nog eens een keertje Frans te praten na een lange tijd. Nee, zij was echt aangenaam gezelschap voor de avond en ik heb een heel eindje door met haar gekletst. Na een mooie avond kroop ik onder de wol (op mijn luchtmatras).

1

4
6

9

16

18

Zondagmorgen werden we gewekt door het enthousiaste gespeel van 2 kleine rakkers, de kinderen van Ulrik zijn nog klein en als zij wakker zijn, dan is iedereen wakker. Na het ontbijt (pannenkoeken, yeeees) kletsten we nog wat en daarna namen we afscheid van het drukke Gladsaxe. In de voormiddag bezochten we het Politi museet, een museum over de Deense politie. Niet echt mijn dada qua museum, maar Mia en Marie wouden graag het pistool van de opa van Jakob zien en daarom waren we daar dus. Het museum gaf de hele geschiedenis over de Deense carabinieri weer en ook over de “revolutie” in Nørrebro van 18 mei 1993 weer. Op de avond van die dag vonden er rellen plaats in een wijk van de Deense hoofdstad en het was de eerste keer dat de politie daarbij schoten van een geweer moest gebruiken voor een vredesbestand. Na het museum gingen we lunch halen in het Lagkagehuset en begonnen we aan onze tocht naar huis. In de avond bakte ik nog eens brownies met mijn gastmama en daarna nam ik een douche en hield ik het rustig. Ik kroop op tijd in mijn bedje omdat ik maandag een heel erg belangrijke afspraak had met iemand op school. #cliffhanger

Afbeeldingsresultaat voor nørrebro 18 maj 1993

Maandag raapte ik al mijn moed nog eens bij elkaar om naar school te fietsen en toen ik aankwam zag ik al meteen op Lectio dat mijn 2de, 4de en 5de uur waren gecanceld, dank u Henrik om dat zo goed op tijd te laten weten.. Ik dacht even aan naar huis gaan, maar toen herinnerde ik me weer dat ik een afspraak had bij de directeur met Monty, Tegan, Rafael en onze leerkracht Tina. We dronken samen een kopje thee en genoten van een gezellige babbel, de directeur is zelf ook nog een uitwisselingsstudent geweest in California. The American dream zegt en hij vertelde dat we zeker contact moesten houden met elkaar, allesinds, dat zei hij tegen Tegan, Monty en mij, want van Rafael was er geen spoor. In onze tijden is het veel makkelijker om contact met elkaar te houden dan in zijn tijd, want hij was op uitwisseling nog voor Skype bestond haha, maar ik ben er zeker van dat ik die 2 Australische schatjes nog vaak ga horen. We praatten over school, verschillen in België, Denemarken, Australië, de USA, … We vulden met gemak een heel uur en voor we het wisten was het al tijd om dag te zeggen. Onze directeur is echt een hele vriendelijke man en Tina ook, haar zie ik vrijdag terug om met ons vier nog iets leuks te doen samen. Voor de rest had ik maandag dus niets te doen dus besloten Tegan en ik een beetje te chillen in de namiddag, zij kwam naar mij. Samen keken we naar “Teen spirit”, een film over een meisje die heel graag prom queen wilde worden.. Een hele leuke en grappige film! Na de film kwam Tegan haar gastbroer haar oppikken bij ons thuis en was het al tijd om te eten, we aten æbleskiver, dat is iets tussen oliebollen en poffertjes. Echt megalekker en we hadden er nog over dus had ik meteen nog lunch voor de dag erna.

Afbeeldingsresultaat voor aebleskiver

Dinsdag ging ik zoals gebruikelijk naar school, maar terwijl ik op mijn fiets zat vielen de eerste 2 uren weg, waardoor ik nog maar eens 2 uren slaap mislopen heb en ik weer zat te nietsen op school. Dank u aan de leerkrachten die dat zo mooi op tijd laten weten dat ze niet naar school komen.. NOT! Ik kreeg ook meer en meer last aan mijn moedervlek op mijn kin die ik in mijn slaap heb open gekrabd, die is nu volledig ontstoken en daardoor zie ik er voor de moment niet echt elegant uit. Voor de rest deed ik niet veel speciaals op dinsdag.

Woensdag vond mijn gastmama het genoeg geweest en trok ze met mij naar de dokter voor mijn moedervlek. Samen kwamen we aan en we hebben langer in de wachtzaal gezeten dan bij de dokter zelf. De dokter in Denemarken is niet zoals bij ons hier in België, hier zitten alle huisartsen samen in een soort miniziekenhuis waar ze de meeste oppervlakkige en eenvoudige dingen perfect kunnen behandelen. Je komt in de ochtend aan (tijdens hun vrij uur) en dan kan je gewoon naar de dokter gaan aangezien de Denen hun kosten voor de dokter al betalen aan de hand van iets dat te maken heeft met hun loon, waardoor dat achteraf niet meer betaald hoeft te worden. Heel efficiënt! Na de dokter ging ik naar school en op school had ik eens al mijn lessen, dat was lang geleden. Om 12.55 was ik klaar en pikte mijn gastmama me op, samen gingen we eerst naar de apotheker, nog zo verschillend met België: De dokter stuurt je briefje met je voorschrijft (als je dat al nodig hebt) meteen door naar de apotheker en dan moet jij gewoon binnen stappen en je naam zeggen en krijg je je medicijntjes mee naar huis. In mijn geval was dat een zalfje en daarna zetten we onze tocht verder naar de Kvickly om wat kleine dingen. Daarna gingen we naar de Lidl en de Netto en daarna naar huis, ik kocht een Julelys! Dat is een kaars die je iedere dag moet doen branden en die telt af naar kerstavond, dat beschouwen de Denen als “Kerst”, iedere dag doe je de kaars dus branden tot er een cijfertje weg is, helemaal hygge als je het mij vraagt. Daarna gingen we naar huis en thuis werkte ik verder aan mijn presentatie die ik ga houden als workshop op de kerstmarkt op het College (SHOUT OUT NAAR ONZE GEWELDIGE LEERLINGENRAAD: LOVE YOU GUYS!). Ik ga er een miniworkshop “Denemarken voor dummies” houden en ik hoop dat er toch iemand interesse zal tonen. Na de presentatie werkten mijn gastmama en ik aan een aantal kaartjes en daarna was het weeral tijd om te eten. In de avond deed ik niet veel meer en kroop ik vroeg onder de wol.

Donderdag was weer een normale dag op school, maar ik nam mijn scrapbook, mijn tshirt van AFS en mijn Deense vlag mee naar school. Na aardrijkskunde trokken we naar de Centralrum om daar een klassikale fotoshoot te houden. Na de nodige foto’s begonnen mijn klasgenoten ook allemaal in mijn scrapbook te schrijven. Ik mag de boodschappen wel nog niet lezen voor ik in het vliegtuig zit, dat gaat lastig worden, maar ik ga mijn best doen om er echt niet in te kijken tot ik in België ben. Na school ging ik naar huis en vertrok ik met mijn gastmama naar Kolding Storcenter om nog de laatste spullen te kopen die ik nodig had als aandenken/souvenirs. Het was heel rustig in het winkelcentrum aangezien iedereen nog een dagje wachtte met inkopen te doen, vrijdag is het namelijk Black Friday. Dat is een dag waarop je van alles in de winkel veel goedkoper kan kopen dan anders. Ik kocht een Deense verjaardagsvlag, een vlaggetjesketting, Deense snoepjes en een lekkere skildepadde (= klein chocolaatje) als klein tussendoortje. Mijn gastmama en ik gingen weer naar huis en ’s avonds aten we echt een heel typisch Deens gerecht: Een soep met stukken groenten in en daarnaast een bordje met gekookt vlees. Ik vond de soep echt superlekker, maar het vlees was niet echt mijn ding, Het was enkel gekookt en ik vond het persoonlijk ook vrij vettig, ik at twee kommetjes soep en ik proefde van het vlees. Na het eten ging ik naar mijn kamer om al een beetje van alles uit mijn spullen te beginnen sorteren en al klaar te leggen om in mijn valies te stoppen. Daarna maakte ik met mijn mama een Deens dessertje dat gegeten wordt met Kerst, heel simpel om te maken en ook superlekker! Een soort kleiachtige massa die naar chocolade smaakt, maar met haver, kokos en aan de buitenkant kan je kiezen  wat je doet, wij kozen voor kokosschilfers. Na de snelle kookles kroop ik moe maar voldaan in mijn bedje op naar vrijdag, waar ik zo tegenop keek.
klas

selfie
Processed with VSCO with c1 preset
Processed with VSCO with t1 preset
img_20161125_072853
Vrijdag kwam ik aan op school en er overviel me al meteen een slecht gevoel. Ik was een beetje weemoedig en wist niet goed wat ik met mezelf moest doen. Bij biologie deden we een test om te bepalen wat ons bloedtype is (A,B, AB, O) en dat deden we aan de hand van een test die daar speciaal voor ontwikkeld is. Daarna had ik Duits en bij Duits keken we naar de Disneyfilm “Tornröschen”, omdat ze nu bezig zijn met een thema over sprookjes. En na Duits had ik normaal Spaans, maar omdat Tina nog graag eens apart afscheid van ons nam, hadden we een meeting met haar. Het laatste uur had ik Deens en daarna mocht ik naar huis. In de namiddag maakte ik mij klaar voor de avond, want ik ging met mijn Deense vrienden naar de Chinees omdat ik hun helaas al moest verlaten. En ik begon ook aan het pakken van mijn grote valies. Ik had alles al klaar gelegd en begon nu aan het echte pakken van mijn spullen. In de avond ging ik naar de Chinees, nog 1 keer gezellig samenzijn met mijn vrienden en nog eens gezellig hygge doen, wat moet je nog meer hebben? Het afscheid viel me heel zwaar vooral van al die lieve lieve mensen die speciaal voor mij gekomen waren. Maar ik mocht van hun gewoon niet vergeten dat ik altijd in hun hart zou blijven. Na ons diner in het restaurant kwam Tegan met mij mee naar huis om nog 1 keer een gezellige girlsnight te doen, we keken naar een film en gingen naar bed. (foto’s komen in volgend berichtje)

Zaterdag stonden Tegan en ik op en kwam Montana ook naar mij. We deden nog een hygge voormiddag met muziek en veel gelach en daarna was het tijd om ook afscheid te nemen van mijn 2 Aussies, ik ga hun echt vreselijk hard missen, wauw! Tegan en Montana zijn zo belangrijk geworden voor mij de laatste drie maanden, ik kan er gewoon geen woorden voor vinden. Na het nog zwaardere afscheid was het tijd om naar de efterskole van Marie te vertrekken voor hun Rockshow. Dit jaar stond die in het thema van Coldplay en beeldden ze een kortfilm uit over meisjes die ongewenst moesten trouwen. De show was echt heel mooi, maar na de show moest ik vaarwel zeggen tegen mijn gastzus Marie en dat was harder dan gedacht. Ik had mezelf voorgenomen om niet te wenen omdat ik hun deze zomer al terug zie, maar ik kon de tranen toch niet bedwingen. We reden naar huis en daar aten we mijn “laatste avondmaal”, echt Deens smørrebrød! Jummmm, zo lekker! Ik moest nog een deel van mijn valies afwerken, nam een douche en probeerde mezelf mentaal klaar te maken voor het afscheid dat nog stond te komen…

b730116d4074a30d3d5bd2370748c08cccf6488d


Dit was het dan, dit is waar ik een hoofdstuk moet afsluiten. Ik wist dat dit moment eraan zat te komen, maar ik had nooit durven denken dat het zo snel zou gaan. 3 maanden zijn voorbij gegaan en nu sta ik klaar om terug te keren naar een hele andere wereld dan degene waar ik de laatste tijd in heb geleefd. Gauw zal ik tegen tranen moeten vechten en zal ik vaarwel moeten zeggen tegen de mensen die laatste tijd zoveel voor mij hebben betekent, de mensen die me totaal niet kenden, maar toch heel graag hun hart voor mij openden en mij opnamen als een deel van de familie. Ze stelden niet enkel hun huis, maar ook al de rest voor mij open. De mensen waarmee ik zomaar in een klas werd gestopt en die uiteindelijk allemaal schatjes bleken te zijn, maar ook tegen de mensen die me culturen en religies van over de hele wereld hebben laten zien, dingen waar ik nog nooit eerder over had gehoord, alle mensen die me hebben geholpen om mezelf te vinden. Ik sta op het punt om te vertrekken uit het leven dat ik de voorbije drie maanden heb opgebouwd en het is tijd geworden om dat nu los te laten. Binnen enkele dagen ben ik terug in de stad waar wegen me bekend voorkomen en ik de gebouwen herken alsof het nog maar gisteren was dat ik ze voor het laatst zag. Ik zal alle mensen terug zien waarvoor ik zoveel tranen heb gelaten drie maanden geleden en stilletjes aan zal ik terug keren naar het normale leven dat ik leid. Snel zal ik gaan beseffen hoe fel alles is veranderd, hoe fel ik ben veranderd. Hopeloos zal ik blijven teruggaan naar de herinneringen die ik heb met iedereen uit mijn gastland, maar vroeger of later zal ik toch ook moeten gaan beseffen dat ik dit achter mij moet laten. Binnen enkele dagen ben ik hier weg, ik zal mijn spullen bij elkaar nemen en in mijn koffer stoppen en nog een laatste keer zal ik de stad, waarin ik heb gewoond en geleefd de voorbije 3 maanden, zien voor ik op de trein naar de luchthave, stap op weg naar de vlucht die me thuis zal brengen. Geen spontane tripjes meer, geen sleepovers meer met mijn nieuwe beste vrienden, geen Deens meer iedere dag en geen gelach meer om mijn rare accent. Op dit moment slaag ik er nog in om de herinneringen aan de kant te schuiven, het is tijd om de droom te verlaten en terug te keren naar de echte wereld. De wereld waarin ik ben op gegroeid en de persoon ben geworden die ik vandaag de dag ben. Deze 3 maanden hebben me heel erg veranderd en ik ga diep in mezelf moeten graven om de hoop te vinden om me opnieuw te kunnen aanpassen, maar ik zal mijn uiterste best doen om daar zo goed mogelijk in te slagen. Binnen enkele dagen kom ik aan in België en nog een aantal dagen later sta ik voor de deur van mijn huis in Geraardsbergen en zal ik terug slapen in MIJN slaapkamer. Ik denk dat ieder gevoel me voorbij zal gaan als ik terug denk aan de grote veranderingen die ik heb meegemaakt de laatste paar maanden. Ik zal mijn koffer uitpakken en terug alles doen met mijn gezin, ik ga terug naar de realiteit. Hoe lang zal het duren voor ik Denemarken zal missen? Want iemand of iets missen hangt er niet van af hoe lang je die persoon al hebt moeten missen. Het is het gevoel dat je krijgt als je iets doet en je wenst dat er iemand of iets bij je zou zijn dat er op dat moment niet is. Ook al wordt het afscheid zwaar, hoe gelukkig ben ik niet dat ik zoiets heb waarvan het zo zwaar is om afscheid van te moeten nemen? Want dit is geen afscheid, dit is gewoon een tot ziens, zeker niet omdat afstand niets betekent wanneer iemand of iets zo speciaal voor je is en afstand is een test, een test van ware liefde en vriendschap. En ik hoop dat ik op een manier een weg mag vinden die perfect tussen mijn 2 werelden loopt, eentje waarvan de balans perfect is.

Bedankt Denemarken voor de voorbije 3 prachtige, onvergetelijke maanden, ik heb er van genoten om een Deense burger te mogen zijn. Maar nu moet ik ook dank u zeggen aan mijn gastmama en -papa en mijn zussen. Ik had geen zussen toen ik naar hier vertrok, maar nu heb ik er twee gekregen die ik nooit zal vergeten. Ik ben mijn gastgezin zo dankbaar voor de mooie momenten en de prachtige weken die we samen hebben beleefd. Maar nu is het tijd om terug te keren naar Geraardsbergen, mijn hometown waar ik zo graag woon. En als iemand me vraagt “Waar ben je dan thuis?”, dan kan ik daar geen antwoord op geven. Een deel van mijn hart blijft morgen achter in Gamst en de andere stukjes neem ik mee naar huis.

suus.jpg

jakob
mia

Vi ses, want dit is geen einde, maar het begin van een nieuw hoofdstuk in mijn leven.
Jeg elsker Danmark! ❤

Iebe -x-

Advertenties

The final countdown

Dag iedereeeeen!

Vrijdag ging ik naar het verjaardagsfeestje van Caroline, echt de max! Superleuk en ik heb me supergoed geamuseerd met Montana, Tegan en Rafael. Het was een leuke avond en ik stond er nog maar eens van versteld hoeveel de Deense jeugd kan drinken. Na het eerste half uur waren er al heel veel zat en sommigen zelfs al niet meer aanspreekbaar… Buiten een aantal grappige voorvallen gebeurde er niet veel en was het een feestje zoals anders, heel leuk en een goede losse sfeer! Rond 1u kwam ik thuis en kroop ik in mijn bedje.

Processed with VSCO with b1 preset

Zaterdag deed ik in de voormiddag mijn Deens huiswerk, ik maakte 3 presentaties af. Eentje voor Deens, eentje voor Spaans en eentje voor Biologie. En toen kreeg ik een bericht van Marthe dat ze door een bus haar trein naar mij had gemist, ik kreeg dus nog een extra uur voor alles om alles echt goed te maken. Rond half 2 kwam Marthe aan in Vejen, eerst wandelden we wat door de winkelstraat, maar de winkels gaan hier dicht om 14u op zaterdag, dus trokken we eerst naar het Kunstmuseum, maar daar was er iets te doen van de muziekschool en daar hielden we het dus al gauw voor bekeken. We gingen naar Byens en aten daar iets en toen was het al tijd om mijn fiets te nemen en te wachten op mijn gastmama. Zij zou ons komen ophalen om met ons naar Koldinghus te gaan. We reden naar huis, pikten mijn gastzussen op en trokken naar Kolding. In Koldinghus zelf was er iets te doen, dus we waren daar niet op het meest ideale moment. Na eens gesnuisterd te hebben in de meeste zalen en verdiepen van het museum, trokken we naar een zaal met heeeeeel veel lichtjes, dat was echt heel mooi! Na een uurtje waren we “rond” en trokken we terug naar huis. Na het avondeten gingen Marthe en ik naar mijn kamer om nog wat films te kijken en nog wat te chillen, maar vooral om bij te praten. We keken eerst naar High School Musical 1 en daarna keken we naar het eerste uur van High School Musical 3. Daarna hielden we het film kijken voor bekeken en we planden een beetje wat we in Århus wouden doen en daarna praatten we nog en heel eindje door tot we echt heel moe waren en gingen slapen, want we moesten er vroeg uit zondag.

Processed with VSCO with p5 preset

Processed with VSCO with a6 preset

Zondag stonden we om 9u op het perron te wachten op onze trein naar Århus, om 11u waren we er. Op de trein kwamen we Montana (uit mijn klas) toevallig tegen en we zaten dus bij haar voor onze treinrit. Aangekomen in die prachtige stad, kwamen we toevallig terecht op fietsen die je kon huren, maar we wisten niet dat je die van een dag op voorhand al moest reserveren, anders hadden we dat zeker gedaan, aangezien Århus én echte fietsstad is. We gingen eerst naar ArOs Århus artmuseum, een museum voor moderne kunst (vooral installatiekunst en collage) EN een echte must-see in Denemarken! We spendeerden daar toch een aantal uurtjes voor we weer buiten geraakten.. Het museum bestaat namelijk uit 8 verdiepingen en daar ben je dus wel eventjes zoet mee. Sommige kunstwerken zijn interactief en daar kan je dus van alles mee doen en anderen zetten je juist heel hard aan het denken en andere kunstwerken zijn gewoon heel erg raar. Na het kunstmuseum gingen we naar het muziekhuis en daar was er een tweedehandsmarkt aan de gang. We kuierden er wat rond en genoten van de aangename muffe geur… Ik vond het persoonlijk echt heel erg jammer dat de grote symfoniezaal niet open was, want ik was echt heel erg benieuwd naar de binnenkant van die zaal. Na die twee bezienswaardigheden was het tijd voor een hapje en een drankje in de Streetfood van Århus. We aten elk iets verschillend, Marthe at Thai en ik at 3 Mexicaanse taco’s (1 met varkensvlees, 1 met kip en 1 vegetarische met zwarte bonen en feta). Terwijl we aan het eten waren kwamen we iemand bekend tegen uit België, Axelle Dauwens die een supergoede hordensloopster is. Maar aangezien ze zo snel is en wij zo traag, waren wij dus te traag om haar te kunnen aanspreken en een foto te vragen… We dachten eerst dat het niet waar was, maar daarna realiseerden we ons dat zij voor een beter trainingsschema verhuisd is naar Denemarken en woont nu in Århus… Wij twee kiekens… Maar we lieten de moed niet zakken en trokken naar den Gamle By, dat is een soort van mini Bokrijk in de stad. We kregen er 3 verschillende tijdsperioden te zien: 1874, 1927 & 1974. In den Gamle By kon je ook naar het Plakatmuseum van Denemarken gaan kijken (dat is een soort minimuseum met allemaal verschillende posters uit de geschiedenis van Denemarken. Na de oude stad in de nieuwe stad trokken we naar de winkelstraat, maar we waren vergeten op te zoeken of de winkels wel open zouden zijn en we waren verkeerd, bijna geen enkele winkel was open en daarom gingen we dus naar Salling, dat is een soort van Galleria Inno. Na de Galleria Inno gingen we naar de Starbucks voor een warme chocomelk en nog wat meer hygge hygge.. We zaten daar ook een klein uurtje en gingen dan verder op onze tocht door de Salling. Na het winkelcentrum gingen we naar het station en gingen we naar de winkels die daar waren, maar dat duurde ook niet lang meer want in Denemarken gaan de winkels die dan eens op zondag open zijn dicht om 5u en niet om 6 zoals in België … Daar zaten we dan om 5 uur in het station van Århus te wachten op onze trein die pas een uur later zou komen… We zaten nog wat op een bankje en daarna was het tijd om afscheid te nemen van elkaar. Een afscheid met een dubbel kantje aan, we kijken er wel naar uit om elkaar terug te zien, maar wanneer we elkaar terug zien staan we op de luchthaven in Kopenhagen, traan. Op de trein naar huis viel ik bijna in slaap van de verveling, maar ik kon niet in slaap vallen van de kou.. Het was zo koud op de trein, ongelooflijk! Ik kwam thuis en toen herinnerde mijn gastmama mij eraan dat ik nog iets moest bakken voor mijn biologieklas voor mijn presentatie op maandag. We hielden het eenvoudig en maakten brownies, jum jum jum! Terwijl de brownies aan het bakken waren, ging ik in de douche en daarna skypete ik nog wat met mama en papa om eens te zien hoe hun weekend was geweest. Daarna kroop ik heel moe maar ook heel erg voldaan in mijn bedje na een van de leukste dagen die ik hier heb mogen beleven in Denemarken.

Processed with VSCO with c1 preset

2016-11-13-13-05-20
Jummie jummie Mexicaanse taco’s

Processed with VSCO with g3 preset

iebeeeeeee

Processed with VSCO with c1 preset

Processed with VSCO with a6 preset
IK WIL OOOOOOOK GROOT ZIJNNNNN!


Maandag ging de wekker af om 6.15, tijd om op te staan en me klaar te maken voor school dus.. Ik zag er echt tegenop want ik was nog heel erg moe van het afgelopen weekend en ik zag het dus niet zitten om mijn presentaties te doen. Maar toen ik een lift kreeg naar school van mijn gastmama ging het al wat beter. Ik begon met mijn presentatie in Spaans over Paraguay (Bert & Ferre: als jullie dit lezen, wees trots op mij!). Ik vertelde vooral de basic stuff over het land en de mensen. Daarna was het tijd voor Duits, een zinloze en totaal verspilde les als je het mij vraagt… Ze hielp de klas met schrijfoefeningen te verbeteren en iedereen moest een voor een bij haar gaan.. Ik zat daar dus een hele les met mijn vingers te draaien en mij dik te vervelen (en aan mijn blog te werken). Na Duits had ik Deens en daar moest ik een artikel over de politiek voorleggen en uitleggen aan de klas aan de hand van een aantal criteria. Heel moeilijk en Rafael was er niet… Jeej .. En het uur erna had ik biologie, een presentatie van een uur over de natuur in België, ik keek er in een zekere zin naar uit, maar ook een beetje tegenop. Ik stond daar helemaal alleen voor de klas te praten in een taal die ik alles behalve beheers.. Maar iedereen was heel erg enthousiast en ik voelde me er dus heel erg goed bij! Weer een mijlpaal in mijn Deens bereikt. Daarna fietste ik naar huis (13.00) en begon ik te werken voor Latijn, want ook de Vlaamse plicht roept. Na een uurtje of drie studeren hield ik het voor bekeken en was het tijd voor een beetje gitaar. In de avond keek ik nog wat tv met mijn gastfamilie en daarna ging ik vroeg naar bed, want ik ben hier altijd heel moe na korte dagen op school, maar wel lang om me te concentreren om dat Deens om het te kunnen verstaan.

Dinsdag had ik gewoon les, maar mijn derde uur werd geschrapt wanttttt het was hockeytoernooi. 3C speelde de finale tegen 2D, dat is Tegan haar klas en ik had dus al snel gekozen voor wie ik zou supporteren. Eens iedereen in de grote hal van het Idrætcenter geïnstalleerd was, kon de match beginnen. Maar eerst moest iedere speler van beide teams nog voorgesteld worden. Er werden 2 helften van elk een kwartier gespeeld en iedereen was echt heel erg enthousiast. Met de rust stond het nog steeds 0-0, maar kort na de break kwam daar verandering in. Het team van de 3de C scoorde een mooi shot en daardoor werd het 0-1. Het team van 2D probeerde nog met een paar knappe pogingen om een doel te scoren, maar alle pogingen waren tevergeefs. Na de hockey had ik nog een aantal lessen en daarna kon ik op mijn gemakje naar huis. Eenmaal thuis werkte ik voor Latijn en deed ik niet echt veel voor de rest van de avond. Ik voelde me niet goed en mijn gastouders waren niet thuis. Ik kroop vroeg in mijn bed…


Woensdag moest ik mijzelf bijna bij elkaar rapen om naar school te gaan. Ik voelde me echt slecht, maar ik ging toch omdat het een dag was waarop ik eens alle vakken kon mee volgen. In de Spaanse les moesten we een gedicht schrijven over een fruit, Rafael en ik schreven een gedicht over mango’s. Daarna hadden we turnen en daar was ik eerder passief dan actief, mijn lichaam wou niet echt mee. In Duits deden we iets over het opsplitsen van werkwoorden, maar daar besteedde ik niet veel aandacht aan omdat ik dat toch al heb geleerd in België. En na Duits had ik nog Biologie, eerst legde ik een verschijnsel in het DNA uit aan de klas en daarna deden we een toets (zonder boeken, ook niet aangekondigd op voorhand). Tijdens het invullen van de toets wist ik niet zo goed wat ik eigenlijk aan het doen was, ale, ik was niet zeker van wat ik opschreef met dat Deens… maar op het einde van de les kregen we de punten al terug en ik had een 9 op 10, wat zoveel wil zeggen als een 12 in Denemarken. Ik was heel fier op mijzelf en heel de klas was verwonderd van die kleine Belg in de klas. Daarna ging ik naar huis en begon ik weer aan Latijn. Ik kreeg ook bezoek van farmor, zij had een kerstcadeau voor mij gemaakt en dat is ze mij komen brengen. Ik kreeg van haar 2 zelfgemaakte poppetjes voor Kerst, echt heel schattig! Ze had ze volledig zelf gemaakt, maar ik neem ze nu nog niet mee naar huis, maar als ik terug kom in juli met mama en papa met de auto neem ik ze mee naar huis. Ik kreeg ook 2 mails van AFS, eentje over het Brusselkamp en eentje met een briefje voor mij. Degene over het Brusselkamp vertelde me bij wie ik zou zitten en gelukkig zit ik bij de meisjes van Denemarken, maar helaas niet bij Michiel en Lies. Maar die zie ik 29/11 al terug, jeeeej! De andere mail van AFS had een brief als inhoud, een brief die ik naar mezelf had geschreven in mij (nog totaal inspiratieloos en heel slechte grammatica) en nog een blad met allemaal lieve berichtjes van de andere AFS’ers die aan de andere kant van de wereld, Zwitserland of Italië zitten. Het pakte mij wat sommigen schreven en ik heb de berichtjes dan ook een paar keer opnieuw gelezen. Daarna was het tijd om naar beneden te gaan en te eten en daarna ging ik boven, praatte nog wat met mama en papa en ging dan in bed.

schaam
Donderdag stond ik op en kwam er geen of toch heel weinig geluid uit mijn keel. Ik had tijdelijk geen stem meer en dat is een teken dat ik heel ziek aan het worden ben. Met een lelijke hoest trok ik toch naar school, maar daar kwam ik dan te weten dat er een aantal lessen werden geschrapt. Ik besloot om naar huis te gaan (= fietsen) en op mijn bedje te liggen en te slapen. Donderdag was dus de tot nu toe downste dag van mijn uitwisseling, maar ik wou echt beter worden omdat we dit weekend naar Kopenhagen gaan en het feestje van Rafael.

Vrijdag had ik maar 2 uren les, namelijk de eerste 2 en ik had geluk want ik had biologie, joepieee! We leerden het eerste lesuur over DNA en de opbouw van chromosomen en het tweede uur deden we een quiz over alle definities die we hadden geleerd de afgelopen maanden. De les was echt heel leuk en ze vloog dus supersnel voorbij. We leerden dus ook over het Downsyndroom en over alles wat daarbij komt kijken. Het was echt een hele interessante les en daarna was het dus al tijd om naar huis te gaan. Mijn gastmama pikte me op en samen gingen we naar de markt in Brørup. (meer daarover volgende week) Na een hygge hygge voormiddag gingen we naar huis en in de namiddag pakte ik mijn tas om naar Kopenhagen te gaan. Ik nam ook een douche want deze avond moet ik naar Rafael zijn verjaardagsfeestje gaan, jeuj! Ik vertel jullie daarover meer volgende week…

Zo zo zo, ik zeg het niet graag, maar ik begin maandag aan mijn laatste week hier op het Vejen Gymnasium en alhoewel ik het erg ga missen ben ik enerzijds suuuuuperblij dat ik terug naar België mag gaan, maar een andere kant in mij zegt dat ik gewoon iedereen die ik graag zie en alles wat ik graag heb moet verplaatsen naar hier in Denemarken en gewoon hier verder leven. Dat zie ik wel nog zitten, maar ik heb echt het gevoel dat België me roept en ik mis ook zoveel dingen echt al heel hard. Er is letterlijk geen zondag voorbij gegaan dat ik niet aan de Chiro heb gedacht en aan die lieve kleine pinkels. Ik kijk er zo naar uit om hen te ontmoeten! Nog een prachtige week voor de boeg, eentje waarin ik nog veel dingen ga doen.
pinkels.png

Vi ses til næste gang!
Iebe -x-

PS. Omdat ik meegedaan heb aan een wedstrijd van EFIL ECTP (European Citizenship Trimester Program = ik ben dat nu aan het doen met AFS) én ik heb die ook gewonnen -samen met 2 andere meisjes-, wil ik deze week graag mijn winnend liedje bij mijn blog zetten. Ik moest een liedje kiezen dat een gevoel weergeeft bij je uitwisseling en omdat ik mijn leven hier echt heel mooi vind en omdat ik even opgewekt ben als de melodie, daarom koos ik vooral voor dit liedje. Maar ook omdat de lyrics voor zich spreken, op je uitwisseling moet je vele mensen volgen waar ze ook gaan als je iets wilt ontdekken dat de moeite waard is, maar je moet ook je eigen weg durven gaan om jezelf en de wereld te ontdekken.

Ice ice baby!

Hello everybody!

“De dingen in het leven die we bereiken zijn altijd ondergeschikt aan de mensen met wie we ze beleven.”

Met deze quote sloot Professor T. vorige week zijn les op tv, ik spoelde het videofragment een aantal keer terug om ieder woord goed te begrijpen, maar ik besefte meteen de waarde van deze prachtige zin, een mooie inleiding voor een mooi blogbericht.
Vandaag dus geen melige inleiding over hoe fantastisch Denemarken wel is, want ook in een mooi land als hier kan er af en toe al eens wat mis gaan… Voor meer informatie lezen jullie allemaal best verder, want het wordt heel spannend, geloof mij!

Vrijdag ging ik na school naar het Fredagscafe bij mij op school en dat stond volledig in teken van de Dia de los Muertos. Er was Spaanse muziek en nacho’s en Spaanse cervezas, heel erg hygge als je het mij vraagt. Ik spendeerde mijn namiddag voor het grootste deel bij Tegan en Montana en Rafael (al hadden die laatste twee wel wat op), maar ik heb dus ook een aantal mensen van Tegan haar klas ontmoet en ik kan zeggen dat ze allemaal even lief zijn als je jongens en meisjes uit 2A. Na het Fredagscafe ging ik naar huis, maar dat was maar voor eventjes, want ik zou ’s avonds bij Tegan gaan om een hygge hygge avondje te houden. Ik kwam bij Tegan aan en heb daar samen met haar gastfamilie gegeten, flæskesvær met patatjes en saus en een rare salade. Daarna trokken Tegan en ik naar boven om films te kijken, al zijn we niet echt ver geraakt… We zijn begonnen aan Pitch Perfect, maar daarna begonnen we gewoon te praten en te lachen en onnozel te doen en daarna zijn we op Youtube naar vines beginnen kijken en daarna was het weeral tijd om naar huis te gaan. Ik kroop in mijn bedje en het werd al gauw zaterdagochtend.

Zaterdag ging ik met Marthe, Marie en Tille naar Odense. Jeej, een uitstapje met mijn meisjes, joepieee! Ik kreeg een lift naar het station van Vejen en stond op het perron te wachten op mijn trein (zoals altijd) tot die nasale stem ons toesprak en ons vertelde dat onze trein meer dan een half uur vertraging zou hebben. De verontwaardiging op het perron was groot, maar waarom zou je je er in opjagen, de trein gaat daardoor niet snellen komen… Toen ik dan uiteindelijk toch met mijn trein aangekomen was in Odense, waren Tille en Marie er al en was het dus enkel nog wachten op Marthe. Toen we compleet waren gingen Marthe en ik naar de McDonalds, Tille en Marie gingen mee voor het plezier, want zij zijn een beetje tegen de McDo. Wanneer onze buikjes gevuld waren, begonnen we aan onze tocht naar het Hans Christian Andersen Museum, maar Tille maakte eerst een grappige opmerking: ‘Nemen jullie een museum nu echt boven de winkeltjes??’, iedereen lach strijk van het lachen, en daar stond ons een verrassing te wachten. Op de site hadden we gelezen dat het gratis was tot 18, maar dat was dus nog niet zo lang geleden veranderd naar 16, betalen dus … Ach en ik vond het museum dan nog eens heeeeel saai ook. Ik waas stiekem een beetje blij toen ik daar weer buiten was en vond het ook zonde van mijn geld. Na onze ervaringen met Hans Christian Andersen gingen we naar een Mexicaans restaurantje, waar Tille en Marie een burrito aten. We trokken nog even de winkelstraten in en trokken daarna naar het station, wel nu in het begin trokken Marthe en ik naar het station… We waren Tille en Marie onder de baan verloren in Odense en wij zaten dus op hun te wachten in het station. We wouden hun bellen, maar dat ging niet omdat ik met mijn Belgisch gsm-nummer niet naar een Deens nummer kan bellen en Tille kon ook niet met haar Deens nummer naar mij bellen. Drama alom dus in het station, uiteindelijk kwamen die twee kippetjes boven water en kon iedereen gerust naar zijn trein, dachten we… Marthe zag haar trein niet staan op het schema van de treinen en toen sloeg de paniek dus opnieuw toe. Na een aantal telefoontjes en paniekerig heen en weer geloop, kwam de waarheid aan het licht. Marthe had een ticket gekocht voor een trein die niet rijdt op zaterdag! Schandalig dat ze dan voor die trein een ticket kon kopen??? Ze nam de volgende trein naar huis en ook wij namen onze trein. Heel moe kwam ik terug aan in Vejen, waar mijn gastpapa me kwam ophalen. In de avond skypete ik nog eventjes (2u) met mama en papa om alles te vertellen over die dag en daarna kroop ik moe maar voldaan in mijn bedje na een leuke, maar heel chaotische dag.

Processed with VSCO with hb2 preset
Processed with VSCO with a6 preset

Zondag werd ik om kwart voor acht gewekt door mijn gastpapa, vandaag was een speciale dag, want het was het verjaardagsfeestje van mijn gastmama. Mormor, morfar en farmor kwamen langs voor een heus Julfest (= Kerstmis), het verjaardag diner was dus in het thema Kerst, maar iedereen zag er op zijn paasbest uit. We hebben eend gegeten die gevuld was met appel en pruimen, samen met gekarameliseerde aardappelen en gewone aardappelen en rode kool. Jum jum jum, de eerste keer dat ik eend at en het beviel me echt! Na de eend aten we rijstpap met warme kersensaus, ergens in de rijstpap zat een volledige amandel verstopt en degene die die amandel vond, kreeg een cadeautje. Ik heb de amandel niet gevonden, maar mijn gastmama wel, de jarige en de vinder van de amandel en het cadeautje was een doosje met chocolaatjes. Na het dessert gingen we over tot een andere vaste traditie bij een Deense Kerst: dansen rond de kerstboom. We zongen kerstliedjes en deden daar een soort dansje bij en na het zingen en dansen was het tijd voor de cadeautjes. Iedereen kreeg een cadeautje: Mia kreeg 2 sporttruitjes, Marie ondergoed en sloefjes, Jakob kreeg nieuwe werksokken, Susanne kreeg haar verjaardagscadeautjes (een vleesmolen om vlees mee te malen, een poppetje en van mij een ketting en oorbellen). En dan was het ook nog mijn beurt om een cadeautje te krijgen, ik kreeg een grote “doos” en toen ik zag wat erin zat werd ik heeeeeel blij! Ik heb van mijn gastfamilie een echte Dannebrog gekregen! De Dannebrog is de vlag van Denemarken en ik vind het extra leuk dat ik de mijne van mijn gastouders heb gekregen, dan heeft ze nog een specialere betekenis. Na de cadeautjes dronken we nog een tasje thee/koffie en speelden we nog een spelletje 10.000. Toen werd het al bijna avond en ging iedereen naar huis.

 

Processed with VSCO with a6 preset
DANNEBROG

Maandag was het weer tijd om naar school te gaan, dacht ik toch. Vol goede moed om aan een nieuwe schoolweek te beginnen. Maar toen bleek dat ik maar 3u les had en tijdens die uren op school zag ik ook van die drie uren er maar bitter weinig overschieten. Een beetje geërgerd ging ik met een aantal meisjes uit mijn klas iets gaan eten in het cafeetje waar we altijd gaan en daarna ging ik naar huis, nog steeds licht gefrustreerd.. Had ik dat op voorhand geweten, ze hadden me daar niet gezien. Thuis begon ik met Latijn en keek ik tv met mijn gastgezin. Ik kroop vroeg onder de wol, want het zou weer vroeg tijd zijn om op te staan.

Processed with VSCO with c1 preset
Een zonnige dag in Gamst

Dinsdag was een spannende dag die de hele wereld in beweging heeft gebracht: US ELECTION DAY. De clash der (trash) titanen zou vandaag worden uitgevochten met de stem van het Amerikaanse volk. Iedereen keek vol spanning toe op het grote gebeuren, ook op school ging het daarover. In de avond was er op school een marathon. Iedereen die Humane volgt moest op school blijven om een hele nacht alle uitslagen, updates en zoveel meer te volgen, ik kon dus op mijn gemakje naar huis, maar dat ging natuurlijk weer gepaard met problemen (jullie kennen mij eh). Tijdens het naar school fietsen blokkeerde mijn versnelling en kon ik dus niet meer veranderen op mijn fiets. Ik legde heel mijn weg af in 6e vitesse (incluis berg op en berg af), ik kwam dus al helemaal opgewarmd aan op school *knipoog*. Na school hielp Mikkel me om te kijken of er iets ernstigs was met mijn fiets, maar het verdikt luidde al gauw: Mijn fiets was in de ochtend gewoon vervroren door de kou. Ik kon er dus niets aan doen, gelukkig werkten mijn vitessen terug als ik naar huis moest fietsen. In de avond keek ik nog wat tv en daarna kroop ik in mijn bedje, want ik voelde me niet zo goed. Ik denk dat ik een beetje gepakt ben van die koude koude wind en ook gewoon de temperatuur.. Het vriest hier en het is echt heeeeeel koud!

Afbeeldingsresultaat voor election dayAfbeeldingsresultaat voor this is not what we meant by orange is the new blackAfbeeldingsresultaat voor international hug an exchange student day

Woensdag werd ik wakker op de tonen van Bruce Springsteen. Ik kwam beneden en ik wist nog niet wat er gaande was aan de andere kant van de grote plas. Maar Bruce zong dus vrolijk over hoe hij werd geboren in the USA en ondertussen keek ik naar buiten en werd ik blij en triest tegelijk. Het had gesneeuwd, joepieeee maar daarna kwam de realisatie dat ik daardoor moest op mijn fietsje, oeiiiii! Ingepakt als een eskimo vertrok ik dus vol goede moed naar school (nog steeds niet wetende wie nu eigenlijk de nieuwe president was). Maar toen ik op school aankwam, werd het al snel duidelijk dat het stekelvarken (zo noem ik Trump  graag) de verkiezingen had gewonnen en nog vrij overtuigd ook. We keken naar zijn overwinningsspeech ipv les en ook in de andere lessen werd er niet veel meer zinnigs gezegd dan een paar zinnen over Trump, waarna er iedere keer weer een mini opstand op gang kwam van mensen die toch een beetje pro hem waren, maar het niet durfden te tonen tot zijn verkiezing en zijn tegenstanders. Op zo’n momenten is het echt leuk om uitwisselingsstudent te zijn, je doet even alsof  je er niets van verstaat en zegt dat ze te snel praten om al het gezaag te ontlopen! Na 4u les ging ik naar huis, want vandaag gingen mijn gastmama en ik zelf rugbrød proberen te maken joepieeee! We begonnen aan ons receptje, maar sloegen een klein detail over… Ipv 2dl donker bier deden wij 2 volledige flesjes bier in de pot… Met als resultaat dat ons brood, dat meer op pudding leek, compleet mislukte. We maakten er dan maar øllebrød van en zouden een andere keer een nieuwe poging doen tot een correct recept van rugbrød. ’s Avond maakten we het ons gemakkelijk en waren we allemaal klaar voor de finale van Den Store Bagedyst! Ik supporterde voor Sune, die uiteindelijk ook met de overwinning naar huis ging, joepieee! Den Store Bagedyst was een grote hype hier in Denemarken. Na het programma ging ik naar bed, want ik was echt heel erg moe!

Afbeeldingsresultaat voor sune den store bagedyst
Donderdag
fietste ik zoals iedere dag naar school en had ik mijn lessen zoals gewoonlijk. De laatste 2 uren werden wel (weer op de dag zelf) gecanceld, leuk hoor, moesten ze dat nu eens op voorhand willen laten weten eh? Maar nee… We besloten dus om de laatste 2 uren naar een film te kijken in plaats van meteen naar huis te gaan. Na de film nam ik mijn fiets naar huis en daar stond mijn gastmama al klaar om ons rugbrød een 2e kans te geven. Ik ben trots dat ik het kan zeggen, maar het is dus gelukt! 😀 In de avond trok ik me terug op mijn kamer om onder andere nog wat gitaar te spelen en daarna kroop ik onder de wol, want van fietsen in deze weersomstandigheden word ik toch zo moe.

Vrijdag was het de laatste schooldag van de week en die kon niet snel genoeg voorbij zijn. Deze avond is het namelijk feest, joepieee! Caroline uit mijn klas is 18 geworden en dat moeten we vieren eh, daarom waren er heel veel mensen uitgenodigd en deze avond maken we er een knalfeestje van. Voor de rest was mijn vrijdag niet echt speciaal…

Zo, weer een week voorbij en maar 2 meer te gaan. Ik word er helemaal triest van als ik er eens te goei over ga nadenken… Na 10/11 weken komt nu toch de realisatie dat ik hier al een echt leventje heb opgebouwd, iets waarvan ik had gedacht dat ik dat nooit zou kunnen op zo een korte periode. Maar kijk, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. 😉

Ik ga nu naar naar huis, ik moet om 8u op het feestje zijn, dus maak ik me klaar en eet ik nog om er daarna een knalnacht van te maken.
Vi ses min kære ven og jeg elsker i! ❤
Hej hej!

Iebe -x-

PS. Vandaag wil ik graag mijn jeugdidolen eens in het licht zetten omdat zij een liedje hebben gemaakt waarvan ik later nog ga kunnen zeggen dat als ik dat hoor, dan moet ik meteen aan mijn uitwisseling denken. De tekst geeft mijn gevoelens zo goed weer! DANKU SPRING VOOR DEZE HIT! 🙂 (maar alles wat ik hier doe mag hoor, zo badass ben ik niet, weten jullie wel!)

Ik ben jong
De wereld ligt aan m’n voeten
Het leven wil mij ontmoeten
Ik doe wat ik wil
Ik pluk de dag

Head in the clouds

Koekoe iedereen!
Week negen van mijn Deens avontuur zit er op en nu begint het einde van mijn ervaring pijnlijk dichtbij te komen… Maar dat houdt me niet tegen om steeds weer een mooie blogpost te schrijven en fantastische dingen te beleven. Hier komt het vervolg van een al lang en prachtig verhaal…

Vrijdagavond ging ik dus (zoals jullie al wisten) naar het verzamelingshuis in Gamst om Halloween te vieren. Ik was verkleed als een dode Scout en met al mijn attributen trok ik op pad. In het verzamelingshuis aten we eerst pizza en daarna begonnen we aan een Halloween wandeling die ons naar het bos van Gamst leidde. Voor de ingang van het bos botsten we al op ons eerste obstakel… 2 militairen die ons om hulp vroegen. Even een kleine noot om iets duidelijk te maken: die militairen waren niet echt, wat ik dus WEL dacht omdat ik niets begreep van wat ze zeiden (door hun Zuid-Deens accent). Ik dacht dus dat we het echte leger moesten helpen, domme ik.. Dus, we volgden onze 2 legervrienden op hun weg en vonden onderweg stukjes van een kaart die ons naar de 2 terroristen zouden leiden. Op onze tocht door het donkere bos (want het was echt heeeeel donker tussen al die bomen) zijn we een paar keer van oriëntatie moeten veranderen omdat we niet echt goed wisten waar we waren op de kaart, oepssss! Maar na een leuke en amusante wandeling zijn we uiteindelijk toch terug geraakt en was iedereen moe en voldaan, tijd om naar huis te gaan en in ons bedje te kruipen dus. Oh ja, voor ik het vergeet, vrijdag kreeg ik ook een pakket van mama en papa toegestuurd, snoepjessssssstijd joepieeee! Een pakket tussen de 5-10kg aan snoep (chocolade, chocolade, chocolade) jum jum jum! Dat wordt smullen… Nog eens een hele dikke merci aan mijn mama en papa!


SAM_6785.JPG

Zaterdag moest ik weer vroeg uit de veren omdat ik naar Legoland ging met Marthe, Tille en Lore joepieeee! Ik fietste naar Vejen en nam de bus naar Legoland en na iets meer dan een uur was ik er. Ugh ik haat de bus nemen… Marthe, Tille en Lore waren er al (zij kregen een lift van Lore haar gastouders) en zij waren ondertussen al naar Miniland geweest (waar alles in minilego is gemaakt), we trokken eerst naar de achterkant van het park omdat het daar nog kalm zou zijn in de voormiddag. Na de eerste attracties kregen we al een beetje honger, dus zochten we een rustig plaatsje om ergens te eten, maar op onze weg hadden we gezien dat ze in Legoland ‘frietjes’ verkopen in de vorm van Legoblokjes en omdat wij toch zo nieuwsgierig zijn naar de Deense kwaliteit van een friet, moesten we die toch ook eens proeven? Wij als kritische ervaringsdeskundigen uit België, uitvinders van de friet, concludeerden dan ook dat de Legoblokjes lekker waren, maar ze leken meer op kroketjes dan op frietjes. Geen 10/10 van de smaakpolitie dus. Na onze lunch zetten we onze tocht door Legoland verder, we gingen op de Polar Explorer en ook in de Ice Pilot school, woooow dat was een coole attractie! Je kon zelf kiezen in welke volgorde je welke move in de attractie wou doen, echt megahip! Na ook een leuke namiddag was het voor mij al tijd om dag te zeggen, mijn gastpapa kwam me ophalen aan Legoland zelf. Zaterdagavond deden Marie, Mia en ik niet veel meer want Susanne en Jakob moesten naar een feest gaan en wij waren dus alleen thuis. We keken naar een film en daarna trok ik me terug op mijn kamer.

boo.jpg
boo2.jpg

Zondag genoot ik ervan om eens lekker lang uit te slapen (+ 1u extra, jeej!), ik stond op mijn gemakje op en genoot van een lekkere boterham met Speculoospasta die mama ook had opgestuurd, jum jum jum dat smaakte! Daarna trok ik naar boven om aan mijn huiswerk te beginnen. Duits, Biologie en een beetje Latijn … Voor de rest was zondag niets speciaals. Ik keek naar Vlaamse series (Professor T. is weer superspannend, zoals altijd en met Familie ben ik ook weer mee) en speelde wat gitaar.

Maandag was het weer tijd om naar school te gaan. Ik kwam zoals altijd aan op school en toen ik de klasdeur open stak, zag ik dat er niemand was, hoe bizar, nog maar vijf minuutjes voor de bel zou gaan en ik was daar als eerste? Hier klopte iets niet aan… Ik was op Lectio vergeten kijken en had dus niet gezien dat Lone (mijn leerkracht Spaans) ziek was, ik had dus eigenlijk nog een uurtje langer kunnen slapen, maar ik had het berichtje gemist, dus stond ik daar. Ik heb mijn presentatie van Biologie dan nog maar eens geoefend met Naki en de les erna had ik gewoon les. In de namiddag had ik Biologie en om eerlijk te zijn was ik trots op mezelf, ik heb bijna een half uur voor de klas staan praten in het Deens over Aboriginals. Henrik was blij, de klas heeft geapplaudisseerd en ik was ook tevreden, meer moet je niet hebben eh… Na Biologie had ik nog Engels en daar doen we nu een groepswerk over Donald Trump, joepie… Na school ging ik snel naar huis, want Tegan zou bij mij komen na school om wat te chillen en wat te praten en zo, de meisjes dingen wat meer eh.. Mijn gastpapa maakte ondertussen de gang leeg omdat mijn gastmama zou beginnen schilderen, de gang in een nieuw fris kleurtje. Voor het avondeten ging ze naar huis en ik keek in de avond nog wat tv met mijn gastgezin en ging daarna naar bed.
14924110_1604734133154879_1395023044_o
14923944_1604734113154881_1304185336_o

Dinsdag ging ik naar school en na school had ik hockey. Onze eerste match in het scholentoernooi, spannennnnd! Eerst had ik school, maar ik telde echt de uren af naar de wedstrijd. En na ons laatste uurtje met Esben, vertrokken we meteen naar de sporthal om ons klaar te maken. We speelden 3 matchen en verloren er 2 van de drie, waardoor we dus bijna laatste werden en we niet doorgingen naar de volgende ronde. Jammer, want voor ons enthousiasme zouden we wel door gemogen hebben. Na de matchen kleedde ik me om en fietste ik naar huis. Thuis schreef ik een beetje aan mijn blog en maakte me ook klaar om naar de damesgymnastiek te gaan met mijn gastmama. We aten eerst en daarna vertrokken we naar de sporthal van Andst. Moe maar voldaan kwam ik weer thuis, ging ik in de douche en kroop ik vroeg onder de wol, want ik was zo moe van alles dat ik had gedaan.

2016-11-02-22-41-58
Iebita y Rafaelito

Woensdag ging ik naar school en had ik Idræt, jeuj, mijn rug deed nog zoveel pijn van de krachttraining en vandaag zou ik CrossFit doen.. OMG! Na 2 lange uren was de lichte marteling voorbij en had ik nog 2 lessen voor de boeg, Duits en Biologie. In de les Biologie kreeg ik weer een nieuwe opgave van Henrik, binnen 2 weken moet ik een lesuur vullen met info over de Belgische natuur in het Deens… Joepiee, tak for det Henrik, virkelig sjov! Haha, het zal hard worden, maar we gaan ons best doen om er iets moois van te maken eh, zoals altijd! Na school nam ik met Montana en Tegan de bus naar Kolding Storecenter om daar onze namiddag door te brengen. We kwamen eerst Rafael en een hele Braziliaanse harem tegen, maar Tegan en ik lieten die voor wat het was (lees: te luid en te veel bekijks). Wij gingen op ons gemakje naar alle winkeltjes waar we moesten zijn en sloten onze namiddag af in de Starbucks, omnomnomnomnom! Ik at zoals altijd een stukje taart en ik dronk een soort ice tea, maar met een extract van iets, speciaal maar lekker! Na een leuke namiddag pikte Susanne ons (=Montana en ik) op in het Storecenter en bleef ze bij ons voor het avondeten. We chillden wat op mijn kamer, luisterden wat muziek en daarna was het al tijd om dag te zeggen tegen Montana, maaaar niet getreurd want dan was het tijd voor mijn favoriete programma op de Deense televisie: “Den Store Bagedyst”, het was de halve finale en er werd dus gestreden om een finaleplaatsje. Iben (mijn favoriet) moest naar huis en dat was dus wel een beetje een domper op de feestvreugde. Daarna kroop ik moe maar voldaan in mijn bedje.

14964135_1604195219875437_670034832_o
teeg

Donderdag was het weer de orde van iedere dag. Ik kreeg een lift naar school, had les en in de namiddag gingen we naar een grote zaal (een beetje zoals de turnzaal van Maria-Jozef) om te luisteren naar een voordracht van een Deens meisje dat het slachtoffer was geworden van een hacker. Die had al haar bestanden van op haar laptop openlijk op het net gegooid en tussen die bestanden zaten ook een aantal naaktfoto’s die ze ooit had genomen, die stonden dus ook op het internet. Het was een impressionante presentatie die ze gaf, ze had in de tussentijd ook een echte naakt shoot gedaan om te tonen dat naakt niet ordinair en marginaal hoeft te zijn, maar ook kunstig en mooi. Na school ging ik meteen naar huis want het was kouuuuuud! Olalala, de koudste dag die ik hier al heb gehad. ’s Avonds aten we rijstpap met versnipperde brandnetels tussen, dat was even wennen in het begin, maar dat smaakte nog goed! Daarna deden we niet veel meer en keken we naar de Deense “Komen eten”, dat is dus helemaal hetzelfde als in België .. Enkel gekke mensen doen daaraan mee…

Processed with VSCO
Vrijdag ging ik naar school en stond er heel wat leuks voor de boeg! Tijdens mijn les Engels kregen we bezoek van 14 Franse studenten die op “uitwisseling” waren bij ons op school. Eigenlijk werkt het gewoon zo: Zij komen deze week eens bij ons naar school en in maart gaat de Frans klas van bij ons op school naar hun school in Frankrijk. Lijkt me heel leuk om te doen (hint hint meneer Santens). Na de les Engels volgde er nog een saaie, lange les Deens (waar ik weer eens niets van verstond). Daarna was het eindelijk weer zo ver, FREDAGSCAFE en deze keer in het teken van el dia de los Muertos (dat is typisch Mexicaanse Halloween)!

14753295_993948697380745_7854188243249650855_o.jpg

Meer over ons Fredagscafe en al mijn gekke avonturen volgende week in een nieuwe update soooo, stay tuned! Waw, ik kan niet geloven dat ik al bijna 10 weken in het mooie Denemarken woon, echt ongelooflijk gewoon. Ik had nooit van mijzelf durven denken dat ik het op de een of andere manier zo goed zou doen hier… Ik amuseer me rot en ik heb enkele hele goeie vrienden en dat maakt me heel blij! Ik ga van mijn laatste weken nog met alles wat ik heb genieten en ik maak er iets moois van, ik beloof het jullie!

Veel liefs en dikke Deense zoenen og vi ses!
Iebe -x-

Processed with VSCO with c1 preset
Op een mooie herfstochtend in Gamst…

In dit blogberichtje wil ik graag de link van Ben Howard zetten, want het einde van mijn uitwisseling komt al maar dichter en dichter en dichter bij 😦 Jammer maar helaas, maar ik vond dit een mooi liedje dat daar wel een beetje bij past.

Now walking back, down this mountain,
The strength of a turnin’ tide.
Oh the wind so soft, and my skin,
Yeah the sun so hot upon my side.
Oh lookin’ out at this happiness
I searched for between the sheets,
Oh feelin’ blind, I realize,
All I was searchin’ for, was me.
All I was searchin’ for was me.